Minimaliseer! Week 3: DE VRAAG

Minimaliseer! WEEK 3: DE VRAAG

Door Harufa

Ik had een terugval. Nee, het maakt niet uit dat ik psychologie heb gestudeerd. Ik ben ook mens.

Ik had dus een terugval: uiteraard te verwachten voor iemand met een groot wat-als-we-dat-nog-kunnen-gebruiken-in-de-hele-verre-toekomst gen.

Ik herinnerde mezelf aan stap/week 1:

De KEUZE. Dat hielp al een beetje. Ja, ik WIL wel, maar ik KAN niet.

Ik herinnerde mezelf aan stap/week 2:

MIJN LEGENDE. Dat hielp al weer een stuk meer.

Maar toch.

Die vloer die we 8 jaar eerder voor aardig wat centen hadden gekocht, moest er nu door een lekkage (niet geheel vrijwillig) uit. Djilani had het met tegenzin vervolgens naar de garage gebracht. Djilani was al verder in zijn minimalistische houding en wou het op Marktplaats te koop zetten voor een prikkie (of gratis). Ik was daar nog niet. Dus bracht hij het naar ons quarantaineplek, onze garage. Een veilig haven voor mij om het proces van loslaten goed te doorlopen. Zonder dat ons hele gezin hier continue in huis mee werd geconfronteerd.

Die vloer was wel een dingetje. Omdat wij een dergelijk proces al wel eerder hadden doorlopen, hadden we in de loop van de tijd een paar vragen die we konden stellen:

  • Waarom heb ik het gekocht? (M.a.w. had/heb ik het ECHT nodig of verzin ik maar wat?)
  • Hoe lang heb ik het nu niet gebruikt? (Duur dat het nutteloos ergens stof ligt te trekken)
  • Helpt het mij om mijn legende waar te kunnen maken? (Blijf gefocused op groei en ontwikkeling)
  • Ken ik iemand die het kan gebruiken? (Het doorgeven van spullen kan echt een lekker gevoel geven)

En dan komen de vragen die voor iemand met een groot wat-als-we-dat-nog-kunnen-gebruiken-in-de-hele-verre-toekomst gen onmisbaar zijn. En…ja..echt…je moet ze allemaal aan jezelf stellen én beantwoorden:

  • Waarom moet ik het bewaren?
  • Waarom wil ik het bewaren?
  • Waarom zou ik het nu nog bewaren?
  • Waarom gooi, doe, geef ik het niet gewoon weg?
  • Waarom niet NU?

Het is meestal die laatste vraag, waarbij je het antwoord intern (en soms ook hardop) schreeuwt. JAAAH, WAAROM EIGENLIJK NIET!! WEG ERMEE!!

In mijn geval was de timing niet zo fijn voor Djilani. Normaal houd ik wel van een krachtmeting en doe ik qua tilkracht niet onder voor een gemiddelde man, maar nu was ik hoogzwanger. Dus daar ging Djilani weer: van de garage naar de straat. Ik zag hem vanuit het raam. Plank voor plank.  Liefde, zo sterk als hout.

Tijd voor Week 4: DE DOOS

Week 5: HET SPEL

LinkedIn
YouTube